Ο Λεβαδειακός δεν κάνει απλώς μια καλή αγωνιστική σεζόν στο φετινό πρωτάθλημα της Stoiximan Super League. Κάνει μια χρονιά που αλλάζει τον τρόπο που τον αντιμετωπίζουν οι αντίπαλες ομάδες και ο κόσμος. Αποδεικνύεται ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα, ρυθμό, ένταση και κυρίως παραγωγή. Ποτέ στο παρελθόν ο Λεβαδειακός δεν είχε τόσο παραγωγική πορεία σε πρώτο γύρο πρωταθλήματος. Η σεζόν 1989–1990 θεωρείται, η τελευταία φορά που ο Λεβαδειακός είχε τόσο εντυπωσιακή επιθετική παρουσία. Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός ότι στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, με 31 γκολ σε 13 αγώνες. Μία επίδοση που έθεσε την ομάδα στην κορυφή της επίθεσης της Stoiximan Super League και έγραψε ιστορικό ρεκόρ για ομάδα της περιφέρειας. Η βαθμολογία το επιβεβαιώνει: μετά και το πρόσφατο 3-0 επί της ΑΕΛ, οι Βοιωτοί κρατιούνται σταθερά στην 4η θέση (με 25 βαθμούς στο αντίστοιχο χρονικό σημείο), κοιτάζοντας πια στα μάτια στόχους που πριν από λίγους μήνες έμοιαζαν «πολυτέλεια».
Τι άλλαξε λοιπόν φέτος;
1) Προπονητής με σχέδιο και διάρκεια: Το «μοντέλο» Παπαδόπουλου!
Η πιο μεγάλη αλλαγή είναι η μη αλλαγή: σταθερότητα και εμπιστοσύνη σε πάγκο και ιδέες. Ο Νίκος Παπαδόπουλος είναι ο άνθρωπος πάνω στον οποίο «κουμπώνει» όλη η φετινή μορφή του Λεβαδειακού, με τη συνεργασία να έχει ξεκινήσει επίσημα από πέρυσι και να έχει πλέον περάσει στο στάδιο της εμπέδωσης.
Ο Λεβαδειακός δείχνει ομάδα που ξέρει:
• Πότε να επιτεθεί κάθετα και πότε να «παγώσει» το παιχνίδι.
• Πώς να φτάσει στο τελευταίο τρίτο με τρόπο επαναλήψιμο (όχι από έμπνευση της στιγμής).
2) Τακτική ταυτότητα που ταιριάζει στο υλικό: μεσαίο μπλοκ, σωστές αποστάσεις, έκρηξη μπροστά!
Η ομάδα των Βοιωτών φέτος αμύνεται “έξυπνα” και επιτίθεται “γρήγορα” και αποτελεσματικά.
Σε ανάλυση του παιχνιδιού του, καταγράφεται καθαρά ότι η ομάδα δουλεύει συχνά με μεσαίο μπλοκ. Δεν πιέζει πολύ ψηλά, ούτε κλείνεται πολύ πίσω. Περιμένει στο σωστό ύψος, τοποθετεί κοντά τις γραμμές στη μεσαία γραμμή και οδηγεί τον αντίπαλο εκεί που θέλει για να χτυπήσει στη μετάβαση.
Κι’ εδώ είναι το «κλειδί» που εξηγεί και τα πολλά γκολ: όταν κλέψει ή όταν κερδίσει δεύτερη μπάλα, δεν παίζει “για να βγει η φάση”. Παίζει για τελική προσπάθεια. Με λιγότερες περιττές πάσες, περισσότερες επιθέσεις στο μισό χώρο και γρήγορες αποφάσεις κοντά στην περιοχή.
3) Η επίθεση του δεν είναι πυροτέχνημα: αριθμοί, ρεκόρ και συνέπεια!
Η κορυφαία επίθεση στον πρώτο γύρο (31 γκολ/13 ματς) δεν προκύπτει από ένα «σερί» δύο εβδομάδων. Προκύπτει από συνέπεια.
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι:
• Δεν εξαρτάται η ομάδα από έναν μόνο σκόρερ.
• Βρίσκει γκολ και όταν ο αντίπαλος κλείνεται.
• Δεν «επαναπαύεται» όταν προηγηθεί (σημαντικό για μια ομάδα που παλιότερα έπαιζε πολύ στο όριο).
Το πρόσφατο 3-0 απέναντι στην ΑΕΛ είναι χαρακτηριστικό: καθαρή νίκη, έλεγχος, αποτελεσματικότητα – όχι απλά “έτυχε ”.
4) Καλύτερη χρήση του ρόστερ!
Δεν είναι κρυφό ότι το καλοκαίρι έγιναν κινήσεις και διορθώσεις στο ρόστερ της ομάδας (αφίξεις/αποχωρήσεις/επιστροφές), όμως η ουσία δεν είναι ο «όγκος» των μεταγραφών. Είναι ότι ο Λεβαδειακός έχει περισσότερες λύσεις ανά θέση. Έχει ρόλους πιο ξεκάθαρους και βγάζει από τον πάγκο πράγματα που παλιότερα δεν έβγαζε.
5) Νοοτροπία- διαχείριση πίεσης και στόχων!
Όταν μια ομάδα που δεν ξεκινά ως φαβορί βρίσκεται 4η, το δύσκολο δεν είναι να φτάσει εκεί. Είναι να μείνει.
Ο Λεβαδειακός μέχρι στιγμής δείχνει ότι αντέχει τη νέα συνθήκη. Δεν παίζει με φόβο όταν είναι φαβορί, δεν πανικοβάλλεται όταν στραβώσει ένα ματς και διατηρεί το ίδιο αγωνιστικό ύφος ανεξάρτητα από αντίπαλο.
Το συμπέρασμα:
Η φετινή απίστευτη πορεία του Λεβαδειακού δεν είναι αποτέλεσμα μιας συγκυρίας. Είναι αποτέλεσμα. Αν όλα κυλήσουν με τον ίδιο ρυθμό και τρόπο και στον δεύτερο γύρο της Stoiximan Super League, τότε σίγουρα σε λίγους μήνες θα μιλάμε για μια ομάδα που θα διεκδικεί ευρωπαϊκή πορεία.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου